20 Kasım 2026, Cuma

Müslüman Hırsızlık Yapar mı?

Yapmamalı.                                                            Tüm dinlerde hırsızlık, adam öldürmek, yalan söylemek, doğaya zarar vermek, hakka tecavüz v.b. suç sayılmaktadır. Dinimizde de suç ve müeyyidesi vardır. Ancak bu müeyyideler pozitif hukuk kurallarındaki gibi değildir. Hırsızlık fiili karşısında (kanun yakalarsa) müeyyidesi hürriyeti kısıtlayıcı cezadır, yakalayamaz ve görmezse herhangi bir yaptırımı yoktur. Aynı hırsızlık fiili din açısından günahtır ve de müeyyidesi Yaradan’ın hesap günündedir. Peki, Müslümanlar hırsızlık yapar mı? Yapmış olmalı ki, bu cezayı alanların geneline sorsanız inancının İslam olduğunu söyleyecektir. Bunlar hırsızlık yaparken yakalanmış ki, yargılanıp müeyyidesiyle karşılaşmıştır.

Sonuç; kanunların verdiği cezaların caydırıcılığı, inandıkları dinin caydırıcılığından daha öndedir. Esas olan suç işlememektir. Kim olursanız olun. İster dinli, ister dinsiz olun. İnsan olmanız güzel ahlaklı olmanızın sebebidir. Zaten din sizin birey olmanızla ilgilenmektedir. Kimsenin görmediği yeri, din kapatmaktadır. Kanundan korktuğunuz kadar  “Allahın sevgisini kazanamamaktan da korkun”

Söylenmeyin, söyleyin

Dün söylemeyenlerin,  bugün söylüyor olmasına kızmayalım. Bazı şeylerin yeri ve zamanı olduğunu da unutmamak gerekir. Yeter ki, bugün söyledikleri samimi ve doğru olsun. İşler tıkırında giderken başka, tepe taklak olduğunda başka söylemlere sığınılmasın. Anadolu tabiriyle ”karşıya geçtikten sonra camı taşlamayın”, samimi olmazsınız. Sükut da kalmanız, çıkarlarınızdan olmasın. 

Son zamanlarda duayen siyasetçilerimiz itiraf gibi açıklamalarda bulunmaktadır. Bunları yaparken dahi klasikleşmiş “Türk tipi siyaset” yapmaktan vazgeçmiyorlar. Bunların bazıları ikili sohbetlerde söylemekte, bazıları da kamuoyu karşısında yuvarlamalı anlatımlara başvurmaktadırlar. Ben bunların dahi Türk demokrasisine faydalı olduğunu düşünmekteyim. İnşallah bu gibi sohbetleri devam ettirirler.

Keşke yok

Horoz her sabah yaradılışı gereği ötüyormuş.           Bundan rahatsız olan sahibi bir gün horoza demiş ki; “her gün ötmenden rahatsız oluyorum, bir daha ötersen keserim seni”                  

Horoz üzülmüş, canından olmamak için ötmeyi bırakmış ve şöyle düşünmüş; “bir ben ötmesem nolcak, bir sürü horoz kardeşim var”

 Bir süre sonra sahibi yine gelmiş ve demiş ki; “Eğer tavuk gibi gıdaklamazsan seni keserim”                                                              
Üzülmüş hem de çok, fakat başka çaresi olmadığını düşündüğü için gıdaklamaya başlamış. Yani canını kurtarmış!

Aradan biraz zaman daha geçmiş ve bu kez sahibi demiş ki; “Hiç bir işe yaramıyorsun, eğer tavuk gibi yumurtlamazsan seni keserim”

Horoz hüngür hüngür ağlamaya başlamış ve demiş ki “KEŞKE ÖTERKEN ÖLSEYDİM”

Eleştirin, eleştirilin

Söylenilen şeyin ne olduğundan çok, nasıl söylendiğinin çok daha fazla önem arz ettiği konusunda çoğumuz hemfikiriz. Ancak bu konuya ne kadar özen gösterirsek gösterelim eleştiriler söz konusu olduğunda adeta ince ve kırılgan bir buzun üzerinde yürüdüğümüzü hissedebiliyoruz. Kabul edelim, nasıl yapılırsa yapılsın eleştiri almak ya da vermek zor olabilir.

Eleştirdiğinizin de insan olduğunu unutmayın 

Birini eleştirebilecek durumda olmamız dünyanın en muhteşem insanı olduğumuz ya da hiç hata yapmadığımız anlamına gelmez. Eleştiride bulunurken mutlaka karşı tarafla empati kurmaya, saygı çerçevesinde kalmaya ve yanlış anlaşılmalara, kızgınlıklara, kırgınlıklara fırsat vermeden cümlelerimizi özenle seçmeye gayret etmeli ve karşımızdaki insanı rencide etmeden eleştirmeyi öğrenmeliyiz.

Köşe Yazıları

tümü

Gündem